بھوپندر سنگھ مان

بٹھنڈہ، پنجاب، انڈیا

‘لال رتا' دیاں کہانیاں پنجاب توں لے کے کشمیر اتے نیپال توں لے کے اُترپوربی بھارت تک دے وکھ وکھ بھوگولک کھیتراں وچ رچیاں گئیاں ہن۔ جنسی دھوکھادھڑی، سیاسی بھرشٹاچار، جاتی اتے ورگ دے ٹکراء، پینڈو کھیتراں توں شہراں ول پرواس، اتے آدھونکتا دی مانسک تے بھاوناتمک قیمت ،ایہہ سبھ ایہناں کہانیاں دے سانجھے وشے ہن۔ عورتاں اتے زمین ہین غریباں اُتے ہندے چُپ چپُیتے ظلم دا مان ولوں کیتا گیا چترن دل نوں جھنجوڑن والا ہے۔

ایہہ کہانیاں مان دی وشا وستو دی وشالتا، سماجک چیتنا اتے رچناتمک اُچ ابھلاشا نوں درساؤندیاں ہن۔ اس سنگریہہ دی مکھ کہانی لال رتا اک کشمیری پشمینہ شال بارے ہے، جسنوں رشید نے اپنی پریمکا 'تارو' دی قبر/مزار اُتے چڑھاؤن لئی کمل نوں دتا سی؛ تارو اک اجیہی مٹیار سی جسدا پیار کشمیر وچ چل رہے ٹکراء اتے قبضے کارن تباہ ہو گیا سی۔ "پیار دے لال رنگ" وچ رنگی ایہہ شال کہانی دا مکھ پرتیک بندی ہے، جس وچ سندرتا، سوگ اتے اچھا دا سمیل ہے۔ انت وچ، کمل اپنا ایہہ کارج پورا کردا ہے۔ اوہ شال لے کے تارو دی قبر اُتے جاندا ہے اتے اک اجیہی مکتی جاں سکون محسوس کردا ہے جسنوں کہانی جؤندے اتے مرتک، دوواں لئی اک طرحاں دے 'کیتھارسس' (من دی شدھی جاں بھاوناتمک ہلکاپن) وجوں پیش کردی ہے۔ 'ہیپی اینڈنگ' (خوشگوار انت) اک ہلکی پھلکی کہانی ہے جو نیپال وچ ٹریکنگ گائیڈ وجوں کم کردے کرشنا دوآلے گھمدی ہے۔ پہاڑی راہاں اتے ودیشی مہلا سیلانیاں نال اِسدے رومانٹک سبندھ وفاداری، آزادی اتے نیڑتا دے وپاری کرن ورگے پہلوآں نوں اُجاگر کردے ہن۔