‘ਡਲਿਵਰੀ ਮੈਨ’, ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਭਗਵੰਤ ਰਸੂਲਪੁਰੀ ਕਈ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮਕਾਲੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਭਿੰਨ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਲਾਤਮਕ ਵਿਕਾਸ, ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਗ, ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਧਰਮ, ਲਿੰਗ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇਕਲਾਪਾ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਪਨ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਦੁਆਰਾ ਸੂਖਮਤਾ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਿਰਲੇਖ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਡਾ। ਗੀਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਗ੍ਰੀਨ ਸਿਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਫ਼ਲੈਟ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਹੋਏ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਤਲਾਕ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਇਕਲਾਪੇ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਇਕ ‘ਆਰਟੀਫਿਸ਼ੀਅਲ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ’ ਯੰਤਰ “ਅਲੈਕਸਾ” ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਮੰਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੇਲ ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੀ. ਟੈੱਕ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਡਲਿਵਰੀ ਮੈਨ ਬਣਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਡਾ। ਗੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਤੀਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸਦੀ ਗਹਿਰੀ ਨਫ਼ਰਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਆਪਣੇ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹਕੀਕਤਾਂ ਤੋਂ ਬਿਰਤਾਂਤ ਸਿਰਜਣ ਕਰਨ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਚੇਤ ਯਤਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ‘ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ’ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨਰਿੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ “ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ” ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ। ਰਸੂਲਪੁਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮੌਨੋਲੌਗ ਅਤੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਰਣਨ ਪਾਠਕ ਲਈ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਸੁਹਜਵਾਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
