ਐਂਬਰ ਹੁਸੈਨੀ

ਸਰਗੋਧਾ, ਪੰਜਾਬ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ

ਅੰਬਰ ਹੁਸੈਨੀ ਬਹਿਵਲਪੁਰ, ਪੰਜਾਬ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸਲਾਮੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬਹਾਵਲਪੁਰ ਤੋਂ ਐੱਮ.ਬੀ.ਏ. ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ‘ਨਵਾਂ ਦੌਰ’ ਅਤੇ ‘ਪੰਜਨਾਦ’ ਵਰਗੀਆਂ ਵੈੱਬਸਾਈਟਾਂ ਲਈ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ’ਤੇ ਲੇਖ ਲਿਖਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਛਾਣ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ‘ਪੀਰੋ’ ਬਣਿਆਂ। ਇਹ ਗ੍ਰੇਸ਼ੀਅਸ ਬੁਕਸ, ਪਟਿਆਲਾ ਦੁਆਰਾ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

‘ਨਵਾਂ ਪਿੰਡ’ ਇੱਕ ਅਸਲ ਨਵੀਨਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਵੰਡ ਅਤੇ ਵੰਡ-ਉਪਰੰਤ ਦੇ ਦੌਰ ਨੂੰ ਘੋਖਣਾ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਕਦਮ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਵਲ ਚਾਰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੰਡ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹੁਸੈਨੀ ਉਜਾੜੇ ਦੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ 'ਤੇ ਪਏ ਇਸ ਦੇ ਲੰਬੇ ਪ੍ਰਭਾਵ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਅਰਥਾਂ, ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਅ-ਸਮਾਨ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

‘ਨਵਾਂ ਪਿੰਡ’ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਮਿਸਾਲ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਭਾਸ਼ਾ ਰਾਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰਲ, ਸਾਦੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ — ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਖੂਬੀ ਹੈ ਜੋ ਐਂਬਰ ਹੁਸੈਨੀ ਨੂੰ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਐਂਬਰ ਦੀ ਲਿਖਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸਾਧਾਰਨ ਜਾਪਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਿਤਰਦੀ — ਸਗੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਵਿਹਾਰ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।