Categories

2016 Winners awarded for excellence in Punjabi fiction

جرنیل سنگھ

جرنیل سنگھ
2016 Dhahan Prize Winner

کالے ورقے

پنڈ میگھو وال، ضلع ہُشیار پور،بھارت دے اک سادھارن کسانی پروار وچ پیدا ہوئے. جرنیل سنگھ نے زندگی وچ بہت جہد کیتا اے۔سکولی سکھیا دے جھٹ ہچھوں 1962 وچ اوہ انڈین ائیر فورس وچ بھرتی ہو گیا سی۔پنجابی اتے انگریزی وچ ایم۔اے تک پڑھائی اُس نے نوکری دوران ہی کیتی۔ائیر فورس دی نوکری توں مگروں اتے 1988 وچ کینڈا پرواس توں پہلاں اُس نے دس سال تیک بینک وچ اکاونٹنٹ وجہوں کم کیتا۔بھارت رہن دوران ہی اوہ ساہت رچنا کردا رہیا سی اتے اُسدیاں کہانیاں دیاں کتاباں چھپیاں سن۔ "مینوں کیہ" ( 1981 ) " منکُھ تے منکُھ" 1983 ) اتے "سمیں دے ہانی" ( 1987 ) جیہناں وچ کسانی جیون اتے ) فوجی جیون نال جُڑےمسلیاں نوں موضوع بنایا گیا اے۔ کینڈا وچ پُہنچن تے اسُ نے دو دہاکیاں تک سکیورٹی سُپروائزوجہوں کم کیتا۔کینڈا پُہنچن مگروں پرواسی جیون دے اُس دے تجربے نے جرنیل سنگھ دی کہانی نوں نواں پسار دتا اتے ایسے کرکے ہی اُسدی پنجابی ساہت وچ نویکلی پچھان بنی۔ایس سمیں دوران چھپیاں اُسدیاں تنوں ہی کہانی کتاباں"دو ٹاپو" ( 1999 ) ٹاورز( 2005 ) اتے کالے ورقے 2015 ) نے پڑھیاراں توں چنگی سلاہنا کھٹی اے ایہناں وچلیاں کہانیاں وچ کینڈا پنجابیاں دے سنگھرش،رہتل ٹکراؤ ) تے رلویں پیڑھی پاڑے،رشتیاں دی ٹُٹ بھج اتے ٹین ایجزاں دیاں سمّسیاواں دی کلّاکاری نال پیشکاری ہوئی اے۔پُونجی واد (سرمایہ داری) نال سنبدھت جگت مسلیاں،کھپت واد،ویاکتی واد(انفرادیت) نوں وی اُسنے گلپ مورت وچ ڈھالیا ہے۔جرنیل سنگھ دیاں کہانیاں دیاں کتاباں پنجاب تے ہریانہ دیاں یونیورسٹیاں دے سلیبساں وچ شامل ہن۔پرواسی پنجابی لیکھ وجہوں بھارت وچ پنجاب سرکار دا "شرومنی ساہتکار"دا پُرسکار وی مل چُکا ہے۔


کالے ورقے ٹرانٹو وسدے کہانیکار جرنیل سنگھ دا 2015 دا پرکاشت ہویا کہانی سنگریہہ ہے۔مُکابلتن لمے آکار دیاں جرنیل سنگھ دیاں کہانیاں اکثر اُتری امریکا وچ رہندے پنجابی پرواسیاں دی اوپری رہتل نال تال میل بٹھاون دی کوشش دی کتھا سرج کے جیون دی گُنجلدار حقیقت نوں رُوپمان کردیاں ہن۔ایس کتاب وچلیاں پنجے کہانیاں راہیں پرواسی جیون دے پرسنگ وچ پیسے دے لوبھ وچ ٹُٹ رہے پرواراں،رشتیاں دی کشیدگی کارن پیدا ہوئے مانسک سنکٹاں،وشو کرن دی دوڑادھین سُندرتا مُقابلیاں وچ وک رہی عورت،نسلی حملیاندے شکار گھٹ گنتریاندے غریب طبقے اتے سرمائے داری دی ستھاپتی لئی لڑئیاں جا رہیاں جنگاں دے شکار لوکاں دی مانسک ٹُٹ بھجّ نوں کہانی کلاّ دے سرجنی تّتاں نال اِنج اُساریا ہے کہ پرواسی جیون اُلجناں تے ورودھ سکار رُوپ گرہن کردے جاپدے ہن۔کتاب دی سرلیکھ والی کہانی "کالے ورقے" کینڈا دے آدواسیاں دی سماجک رہتل تراسدی اتے اوہناں نال ہوئی ودھیکی دی کتھا معنوی ہمدردی نال جس طراں پیش ہویا اے،اوہ پنجابی گلپ ساہت لئی اک نواں تجربہ ہے۔باقی کہانیاں وچ وہ پُونجی واد بے لگام چڑھت تے چمک دمک وچ منکُھی تے سماجی رشتیاں دے سچّ نوں وشا وستو بنایا اے۔جرنیل سنگھ دی کتھا۔درشٹی حالتاں دی نروار راہیں سماجی اصل پچھے لُکے راجسی منتراں دی پچھان کرن دے قابل ہے۔ایہی گُن اُس نوں کہانیکار دا درجہ دوآندا ہے جس دا پرمان "کالے ورقے" ہے


زاہد حسن
زاہد حسن
2016 Dhahan Prize Finalist

TASSI DHARTI (novel)

Zahid Hassan (actual name Zahid Hussain) hails from the village of Jhok Piran Di, District Faislabad in Pakistan. Since 1985 he has planted his roots in Lahore, the cultural capital of Punjab. He has worked with various newspapers, periodicals and publishing houses in Lahore including Gor Publishers and Punjabi Adabi Board. In addition, he has worked with the Democratic Commission for Human Development by undertaking integrated initiatives in human rights education, research and advocacy. He has served as editor of Punjabi and Urdu magazines like, “Punjabi Adab’, ‘Adab-e lateef’, and ‘Kahani Ghar’.

He has published twelve books of fiction, poetry, research and literary criticism in Punjabi which include four novels, ‘Ishaq lataare Aadmi’, ‘Ghalichaa Unnan Wali’, ‘Qissa Aashiqaan’, Tassi Dharti’, and a short story collection, ‘Panjah Varhian di Udaasi’. He is a recipient of numerous literary awards which include the prestigious Pakistan Academy of Letters ‘Waris Shah Award’ and ‘Masood Khaddarposh Award’, among others.

Zahid Hassan’s writings are inspired by the rich culture, rites and customs, superstitions, and tales of Punjab. He feels that a lot of work needs to be done for Punjabi literature in order to get its worth acknowledged internationally and he himself has contributed significantly in this respect

Tassi Dharti’ (Thirsty Land) is a novel penned by Zahid Hassan, a prolific writer based in Lahore, Pakistan. Published in Shahmukhi script, the story deals with the land and people of the geographical region of the undivided Punjab, known as Bar. It tries to recapture the changing historical and socio-cultural reality of this region over the last two hundred years.

Tassi Dharti is a gripping representation of existential concerns of the valiant people of this region and their hardy struggles in the context of evolving social and political environment during the colonial period and beyond. As a regional novel, it employs the language and idiom of the regional dialect and focuses on the folk tradition and cultural practices of the people. Throughout the narrative the secular fabric of pre-partition Punjab emerges wonderfully.

On the whole it is a valuable literary work relating to a rather under-represented cultural region of Punjab.


Simran Dhaliwal - Shahmukhi
Simran Dhaliwal - Shahmukhi
2016 Dhahan Prize Runner-up - Shahmukhi

US PAL (short story collection)

Simran Dhaliwal is a foremost name among the younger generation of Punjabi fiction writers. He was born in the last decade of the twentieth century and raised in a farming family in a village near the border town of Patti in Tarn Taran District, Punjab, India. He earned a Masters in Punjabi literature from Guru Nanak Dev University, Amritsar. Presently, he is an Assistant Professor in the Regional Campus of the same University at Patti.

Dhaliwal emerged as a promising writer of fiction almost at the very beginning of his literary career. His stories caught instant attention and received admiration from readers and critics alike. ‘Aas Aje Baaqi Hai’, his first short story publication was conferred a prestigious award for young writers from the Indian Academy of Letters, ‘Sahitya Akademi’. Simran Dhaliwal has published four books, among which ‘Aas Aje Baaqi Hai’ and ‘Us Pal’ are short story collections. ‘Sat Pariaan’ and ‘Safaid Pari Ate Oanchhi’ are children’s story books.

Set in the prevailing socio-economic environment, stories penned by Simran Dhaliwal search deep into the complex layers of the human mind. The central theme of these stories gets woven around the daily realities of life bringing into focus the impact of variant circumstances on the mental conditions of people. The characters in his stories are ordinary people who are faced with critical and threatening socio-economic, cultural and psychological situations. They struggle to come out of those situations, often getting defeated, but never exhausting chances of winning. The subject matter of his stories is captivating as they range from individual dreams to the realities of globalization.

Us Pal’ (That Moment) is a collection of short stories written by a young writer, Simran Dhaliwal, who hails from a border village in Tam Taran district of Punjab, India. In this collection nine short stories of the author are presented. These stories deal with the rapidly fraying social and cultural fabric of contemporary Punjab. Specific themes deftly handled in these stories relate to the importance and significance of folk culture and tradition, the evils of the caste system, economic disparity, the impact of globalization, and the purity and strength of man-woman relationships. The representation of contemporary reality in these stories is not only realistic, but also artistic and forceful.

The title story of the book, Us Pal, and another story titled Main hun jhooth naheen bolda (I don’t tell lies anymore) are wonderful pieces of storytelling. Set in the backdrop of socio-economic oppression and injustice, these short narratives provide fresh insight into the complexity of moral struggles and emotional relations of the common people. 

- Shahmukhi

2016 Jury Members

Central Jury

Dr. Jagbir Singh (India)
Mr. Iqbal Qaisar (Pakistan)
Mr. Jarnail Singh Sekha (Canada)

Professor Raghbir Singh oversaw the adjudication and administration of juries for the 2016 Prize. Professor Raghbir ensured there was just and fair proceedings in relation to the adjudication.

The process was designed initially by Professor Anne Murphy, with advice and guidance from the Prize Advisory Committee, who designed the process, adjudication and administration of the Prize in its initial form. Professor Murphy’s scholarly experience with Punjabi culture and literature, and with the adjudication and management of literary and book prizes (both in English and Punjabi), coupled with 10 years of experience working with museums and other non-profit organizations on related projects, helped devise a process that would foster engaged and ethical adjudication.

 - Shahmukhi